Komt wel goed schatje….

Een week zijn we nu aan het ‘rommelen’. Aan de ene kant lijken we echt vooruitgang te maken, want ze kletst weer wat meer en ze zingt weer af en toe. Maar als je echt naar Nyntha kijkt zie je ook (en hoor je ook) dat ze er echt niet is. Ze heeft verschrikkelijke hoestaanvallen die haar laten braken. Eten heeft ze vandaag voor het eerst gedaan sinds een week. (Wat ik dan als positief bekijk) Maar ze heeft nog steeds koorts. 

Wij zijn een beetje einde raad. Stopte ze maar eens met hoesten, dan zou ze zich ECHT beter voelen. De promethazine, tegen het hoesten, helpt minimaal. Maximaal 4 a 5 uurtjes. Wat dan weer wel 5 uurtjes zijn die ze kan slapen. 

Morgen staat er een belafspraak met de Kno-arts op de planning. Ergens verwachten we een bezoekje aan de kinderarts. We zullen het horen… 


 

Stapje vooruit?

Heeeeeel voorzichtig schrijf ik hier neer dat het er op lijkt dat Nyntha vooruit lijkt te gaan. Vannacht was een wat betere nacht. Vanaf half 12 tot 7 heeft ze geslapen. Toen was het wel weer hoesten en huilen. Maar na haar ochtendmedicatie heeft ze nog geslapen tot half 11. De ochtend begonnen zonder koorts en toen ze opstond dronk ze echt goed! Wat dus ook resulteerde in een hele goede plasluier!

Nu zijn we een paar uurtjes verder en ligt ze onderuit op de bank. Beker drinken, bakje zoute chips om dorst te creëeren. Verhoging, maar GEEN koorts. Hoesten doet ze nog steeds, maar ik wil gewoon een beetje hopen dat het beter gaat. Het heeft lang genoeg geduurt, dus vanaf nu vooruit! Toch? 

De Kno-arts 

Vanochtend was het vroeg opstaan en als vanouds een ritje naar Maastricht. Nyntha kroop bij de Kno-arts meteen in de blauwe onderzoeksstoel en liet de eerste onderzoeken heel goed gebeuren. Tot aan het punt waarop de dokter haar neus wilde gaan nakijken en Nyntha spontaan wederom een fikse neusbloeding kreeg. 

Daar ontstond de uitdaging. Nyntha wilt dan geen gefriemel, maar ’t bloed blijft lopen. Uiteindelijk hebben we een doek op haar schoot gelegd en over haar kleren en het maar laten gaan zodat de dokter een watje kon prepareren om t te stelpen. En toen  was het een momentje “houtgreep” om het watje in haar neusje te krijgen.

Plan du campagne voor dat moment was: Als het niet meer bloedde, kijken wat er bloedde en dat dan dichtbranden met een chemisch goedje. Lukte dat niet, zou t een spoedingreep worden onder narcose. 

Oké, bloeden gestelpt. Nyntha met 3 man in de houtgreep en toen de dokter de vaatjes trachten dicht te branden. T lijkt gelukt… Maar hij was zelf maar voorzichtig positief. Kans op bloedingen blijft bestaan. Nyntha moet rustig aan doen. Gaat het opnieuw bloeden wordt het begin van de week alsnog onder narcose dichtbranden. 

Wat de rest van de huidige klachten betreft: Het moet nu echt opknappen. Anders worden we doorverwezen naar de kinderarts. Dus t weekend wordt cruciaal. Afspraak voor volgende week blijft staan en belafspraak voor begin van de week staat ook. Als t in ’t weekend weer misgaat: BELLEN!

En de medicatie was niet de oorzaak van de neusbloeding. Weer mee starten, want dan hoest ze niet. Hoesten veroorzaakt druk en druk kan bloeding veroorzaken. Dus dan doen we dat weer…

De oorspronkelijke reden van de afspraak: de pijn in de oortjes bij harde geluiden, is niks aan te doen. Ze hoort gewoon ontzettend goed. Geen excuses dus om niet te luisteren ;-).

Wat gaat vandaag ons brengen…. 

We kunnen wel stellen dat Nyntha’s gezondheid ons flink bezighoud. Vanaf half 5 wakker, hoesten en braken. En net om 9 uur weer uit bed gevist met een actieve bloedneus. Het gutste letterlijk uit haar neusje :’-(.

Contact is gelegd met Kno-arts in Maastricht. Bloedneus inmiddels gestelpt en Nyntha schoongepoetst, maar de schrik zit er goed in. Wat is er toch met Nyntha aan de hand…. 

Afspraak met de huisarts plannen we ook maar in.. 

Update:

Om 16:50uur konden we met Nyntha terecht bij de huisarts. Omdat de bloedneuzen van de medicatie tegen het hoesten lijken te komen, moeten we daar uiteraard mee stoppen. Probleem is wel dat ze dan dus ontzettend veel hoest en met enige regelmaat braakt. En dat is best vervelend aangezien ze niet eet en minimaal drinkt. Plassen doet ze gelukkig wel weer kleine beetjes. 

De ontstekingswaardes waren voor de huisarts niet van die mate dat ze een antibiotica wilde voorschrijven. Zeker niet omdat we morgenochtend naar de Kno-arts kunnen. Het ligt nu echt even in handen van de Kno-arts. De huisarts kon niks voor haar doen. 

Na het eten heeft ze nog een keer een bloedneus gehad en nu slaapt ze. Af en toe wakker schrikken van het hoesten… Op naar morgen. Koorts is helaas nog steeds hoog. 39.5… 

Dat was weer ff schrikken 2…

Vanochtend wss Nyntha lekker vrolijk. Ze heeft heerlijk gespeeld, had praatjes voor 10 en samen met Ymke heeft ze nog even in het zwembad gespeeld. Maar ineens wss daar die bloedneus en ineens was ze hees. En vanaf dat moment is Nyntha ook niet meer de Nyntha die ze vanochtend was. 

Ze drinkt wel! Gelukkig! Dus dat hebben we zeker gewonnen, maar wat is ze verder toch ellendig. Arm mopje. 

Na een telefonisch contact met de huisarts tot de conclusie dat de bloedneus waarschijnlijk door de medicatie komt (bijwerking), maar de positieve werking niet opweegt tegen de negatieve bijkomstigheid. Dus we gaan door. Vocht binnenkrijgen is prioriteit 1! Dus dadelijk maar weer eens wat drinkvoeding, dat is toch weer 2 in 1 ;-). En dan dadelijk lekker op tijd naar bed. Op naar weer een goede nachtrust en dan hopelijk morgen toch weer een betere dag? 

Toch weer ff schrikken..

Nyntha doet het sinds de laatste ingreep fantastisch. Qua eten, drinken en ontwikkeling. Eigenlijk mogen we niet klagen. Maar als ze dan ziek wordt, staan Erik en ik gelijk in soort van ‘noodstand’. 

De afgelopen dagen was het weer raak. Hele hoge koorts (wat met dit weer natuurlijk nog heter is), hoesten, keelpijn en als je daar de al aanwezige oorpijn bij optelt? Gisteravond maakte Nyntha het rondje compleet door niet te drinken (eten ook niet, maar dat is van mindere prioriteit dan) en als klap op de vuurpijl en te braken en afwezig te gaan brabbelen. Tja.. Huisartsenpost dan maar? De afspraak met de Kno-arts had ik al een week vervroegd naar deze week ipv volgende week.

En zo zaten we gisteravond om 10 uur bij de Huisartsenpost. Chapeau voor de dokter die daar zat! Wat een lieve arts. Een arts die echt de tijd nam om contact te maken met Nyntha. In haar veilige zone te komen en haar uit haar gebrabbel te halen en haar duidelijk antwoord te laten geven op zijn vragen. Waar de pijn zat, vragen over Konijn etc. Echt geweldig! Hij keek niet alleen naar het meisje wat daar zat en weer wat vertelde, maar ook haar (zoals hij het zei) complexe voorgeschiedenis en luisterde naar wat wij al geprobeerd hadden in onze zoektocht naar Nyntha helpen. 

Duidelijk is dat oortje er redelijk oké uitzien, maar aan beide kanten het buisje in de gehoorgang ligt. Veroorzaakt dit de irritatie? Dat liet hij aan de Kno-arts over. De keel kon hij geen vergrootte amandelen zien, maar dat was ook niet vreemd na een verwijdering van de amandelen. Maar ’t was wel wat rood. Longen klonken ook redelijk. Al met al wss viraal. Zaak was nu om het hoesten te stoppen zodat het niet erger ging irriteren in haar keel en ze niet gaat braken. (Hèhè, dat roepen we al zolang!) En we hebben echt iets totaal anders gekregen. Fantastisch! En ons meisje heeft vannacht rustig, zonder hoesten, geslapen!

Dat we die medicijnen niet vergoed krijgen en bijna €40,- moesten aftikken dat nemen we voor lief. Dat Nyntha slaapt is ons veel meer waard! Al blijft zoiets wel bizar… 30 ml hadden we nodig. 30 ml a €40,-. (Ow t zit in flessen van 300ml, apotheker zei:”Je hoeft t echt niet weg te gooien, ook al staat dat op t etiket! ;-)”) Maar ze heeft geslapen en kan hopelijk opknappen! Al zou ik wel eens willen weten hoe ze bij ’t Ziekenfonds denken… 

Vrijdag naar de Kno-arts. We zijn oprecht benieuwd. Nieuwe buisjes wellicht? Wordt vervolgd. 

De oogarts & orthoptist…

2 Weken geleden was er het bezoekje aan het consultatiebureau wat resulteerde in de verrassende uitslag: Doorverwijzing naar de oogarts. Vandaag was de afspraak bij de orthoptist en de oogarts. Nyntha had er zin in. Op mijn opmerking dat ze het brilletje weer op mocht om plaatjes te kijken zei ze: “Dan ben ik een Nyntha-piraat! ‘Arrrrrrrrrr’ ” *maakt zwaardbeweging* Nou, zie dan maar eens niet in de lach te schieten in de wachtkamer ;-).

Maar goed. De uitslag: Plaatjes kijken ging matig tot goed. Kon beter. Er was een duidelijk verschil tussen beide ogen dus alles zou vallen en staan met het meten van haar ogen. En dat kon alleen na druppelen van haar oogjes.

De sterkte van de oogjes viel in principe ook nog wel mee. Rechts +2 en links +1.75. Maar ze heeft een ‘verticale cilinder’ van 1 aan beide kanten en dat veroorzaakte blijkbaar haar zichtproblemen. (Exacte details weet ik niet, maar blijkbaar is een horizontale cilinder minder vervelend dan een verticale?) Hoe dan ook, een bril is onvermijdelijk, alleen was de vraag: Nu of ergens tussen nu en straks als ze echt gaat beginnen met cijfers en letters. Voor dit moment heb ik gekozen voor ‘later’, maar dat later kan ook bij de volgende controle over 4 maanden zijn als ze dan slechter scoort bij de ogentest. Het wordt nu van afspraak tot afspraak bekeken. Prima. 

Nyntha deed het in ieder geval weer fantastisch. Ook bij de controle bij de oogarts die controleert of het oog nog bijzonderheden heeft. Alles wat gevraagd wordt doet ze. Ons toppertje. En ach, met of zonder brilletje: een knapperdje is ze toch wel 😉

Bezoekje aan t CB. De ogentest…..

Het consultatiebureau. Het noodzakelijk kwaad waar ik eigenlijk heenga, omdat het moet. En met Nyntha omdat het toch weer even fijn is om te zien wat haar gewicht doet! En dat gewicht doet het super! 94 cm groot en 14,2 kilo! Dat maakt deze Mama heel trots!

image

Vandaag stond ook de ogentest op het menu. Iets waar Erik en ik beiden heel luchtig ingingen. Nyntha ziet prima dus dat gaat prima. Dachten we…
Potverdorie… Ze zat daar super haar best te doen, maar verder dan de 2 bovenste regels komt ze niet. Vanaf regel drie kan ze van die plaatjes echt niks bakken.. Hmz.. Als we daar bij optellen dat Nyntha als baby, tot ongeveer anderhalf jaar toch een ‘lui oog’ had, was een verwijzing naar een oogarts een feit. Better safe than sorry. Zeer waarschijnlijk zal het allemaal wel meevallen, maar je weet het maar nooit uiteindelijk.

Met het advies er bovenop om ook zeker de KNO-arts toch ook nog eens naar haar oortjes te laten kijken verliep dit bezoekje net even anders dan verwacht. Maar hey. Komt vast allemaal weer goed. We waren alweer een tijd niet in t AZM geweest, dus gaan we daar maar weer eens naar toe. 😉 (28 juli kan Nyntha al terecht bij de KNO-arts)

Verder was ze eigenlijk gewoon dik tevreden. Een kleine, blije, vrolijke en open meid met een vlotte babbel. Die goed gegroeid is. We zijn allemaal dik tevreden! Ons toppertje! ♡