Geboortewensjes…

Vandaag is ons moppie al 2 maanden. Die maanden zijn werkelijk voorbij gevlogen. Inmiddels is ze gewoon een volwaardig lid van ons gezin. Gaat alles gewoon alsof ze er al jaren bij is. Eigenlijk dus ook tijd om de geboortekaartjes op te ruimen die we gekregen hebben.
Met pijn in mijn hart heb ik ze zojuist van de deur afgehaald. 2 deuren helemaal volgeplakt. Op het laatst moesten we de kaarten zelfs over elkaar heen schuiven om ze maar kwijt te kunnen! (Om dan maar even te zwijgen over de 11 felicitatiekaartjes die we nooit ontvangen hebben…)

Tijdens het opruimen, zag ik 2 kaartjes met een geschreven gedichtje erin. Of deze werkelijk zelf geschreven zijn door de verzender weet ik niet, maar ik wil ze wel even beide vernoemen in een blogje.

“Little hands
and little feet.
Little toothless,
grins so sweet.
Little eyes,
that shine so bright.
Little arms to hold you tight.”
©Mandelly & Roel

“Jij lief klein mens,
jij was je ouders grote wens.
Nu jij dan geboren bent,
in een wereld jou nog onbekend.
Jij hoeft je nergens zorgen over te maken,
Zij zullen over je waken.
In hun armen zul je veilig zijn,
Wees maar niet bang,
jij meisje klein.
Elk uur van de dag of nacht,
Word je met liefde groot gebracht.”
©Angelique

En nu kijk ik naar 2 lege deuren. Op 1 deur hangt enkel nog Nyntha’s naam in de vorm van de slinger die ze hebben gemaakt in het AZM. Het is even slikken… Ze wordt echt groot. En wat hou ik van dat kleintje. Ons kleintje. Onze Nyntha, ons froemelke, poppedijntje, froemeledijntje, muisje, moppie en wat voor koosnaampjes we niet nog meer voor ons meisje hebben.

Consultatiebureaubezoekje en prikje

Vandaag was het tijd voor de eerste prikjes van Nyntha. Het is maar goed dat Nyntha er niks van snapt, Mama vond het helemaal niet leuk.

We mochten natuurlijk weer beginnen met het meten en het wegen. Qua gewicht weegt Nyntha nu 5110 gram. Ons kleine dikkerdje! Qua lengte is ze nu 55.6 cm. Ze doet het prima. Haar lengte zit net onder de gemiddelde lengte van de kindjes in Nederland. Voor kindjes van mij niet vreemd. Haar gewicht daarentegen doorkruist alle lijnen die ze kan doorkruisen. Dat gaat dus eigenlijk echt te snel. Voor nu is het niks waar we ons zorgen om hoeven te maken, ze denken dat Nyntha er wel in bijtrekt. Maar het is wel oppassen geblazen als ze dadelijk fruithapjes en dergelijke gaat krijgen.
Voor de rest van de ontwikkeling zijn de dik tevreden over ons muisje. Ze ontwikkelt zich super, maar dat wisten wij natuurlijk allang! 😉

Na de standaard dingetjes was het tijd voor de gevreesde spuitjes. Ik had al die tijd dat we daar zaten, haar beentjes goed warm gehouden. Dat was me nog bijgebleven van Xanne en Ymke. Beentjes waren lekker warm, dus hopelijk is dat voldoende geweest om te zorgen dat ze er niet te veel last van krijgt. Op dit moment ligt  ze lekker te slapen. We laten haar ook maar lekker slapen, dat is nu het beste voor haar denk ik zo.

Voor de rest gaan we maar gewoon lekker verder genieten van ons meisje. De lachjes verschijnen steeds vaker, ze herkent ons steeds meer, beter en vaker. Het wordt elke dag meer en meer genieten. Stiekem kijken Erik en ik wel uit naar komend weekend. Weer even lekker samen genieten van ons kleintje. <3